Park krajobrazowy jest to obszar chroniony ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe, a celem jego utworzenia jest zachowanie, popularyzacja i upowszechnianie tych wartości w warunkach racjonalnego gospodarowania. Wokół parku krajobrazowego może być utworzona otulina (strefa ochronna) zabezpieczająca park przed szkodliwym działaniem czynników zewnętrznych. Na terenie byłego województwa chełmskiego istnieje 5 parków krajobrazowych: Poleski, Sobiborski, Chełmski i Strzelecki o łącznej powierzchni około 450 km2, co w przybliżeniu stanowi 12 % powierzchni byłego województwa chełmskiego. Parki krajobrazowe i obszary chronionego krajobrazu Ziemi Chełmskiej położonej między Bugiem i Wieprzem wchodzą w skład Ekologicznego Systemu Obszarów Chronionych Województwa Lubelskiego. Obszary chronione charakteryzują się dużym zróżnicowaniem krajobrazowym ze względu na przebieg w tym regionie granicy pomiędzy oceaniczną Europą Zachodnią i kontynentalną Europą Wschodnią. | 
NATURALNE KORYTO RZEKI WEŁNIANKI |
Północna część Ziemi Chełmskiej charakteryzuje się występowaniem płaskich równin z dużym udziałem torfowisk i jezior. Centralnie położone wznoszące się wśród zabagnionych równin wzgórza oddzielają typowe na północy krajobrazy poleskie od wyżynnych na południu. Występujące na południu wzniesienia i obniżenia porozcinane są dolinami rzek. Typowymi dla rzeźby lessowej są licznie występujące tutaj wąwozy tworzące miejscami gęstą sieć dolinek erozyjnych. Środowisko przyrodnicze tego terenu jest bardzo zróżnicowane. Niejednokrotnie jeziora, stawy, zbiorniki retencyjne, torfowiska, łąki i lasy Ziemi Chełmskiej są jedynymi lub jednymi z niewielu miejsc występowania w skali Polski, a nawet Europy wielu chronionych, zagrożonych i rzadkich gatunków roślin i zwierząt. Dla ochrony najcenniejszych fragmentów rodzimej przyrody tego terenu utworzono 20 rezerwatów i 204 pomniki przyrody. Ponad 3 000 ha objęto ochroną w formie użytków ekologicznych.
|
Parki Krajobrazowe 
