Poleski Park Krajobrazowy został utworzony w 1983 roku. W 1990 roku ponad 60% jego powierzchni zostało włączone do Poleskiego Parku Narodowego. Obecnie PPK zajmuje powierzchnię 5 113 ha. Tworzą go cztery enklawy rozmieszczone wokół parku narodowego. Położony jest na terenie gmin Urszulin i Stary Brus w powiecie włodawskim oraz Sosnowica w powiecie parczewskim.  Wokół parku znajduje się otulina o powierzchni 16 113 ha, która stanowi jednocześnie zachodnią część Poleskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.

GRZYBIENIE PÓŁNOCNE

Celem ochrony w parku jest zachowanie krajobrazu części Równiny Łęczyńsko-Włodawskiej, nazywanej również Pojezierzem Łęczyńsko-Włodawskim. Krajobraz parku to mozaika pól, łąk, torfowisk, wód i lasów. Teren jest na ogół równinny z łagodnymi zagłębieniami zajętymi przez torfowiska lub trudno dostępne jeziora.

Walory przyrodnicze Polskiego PK wpłynęły na wpisanie go na listę ostoi ptaków o randze krajowej oraz za ostoję przyrody o znaczeniu międzynarodowym w systemie CORINE Polesie Lubelskie, które jest częścią dużej ostoi pod nazwą Pojezierze Łęczyńsko-Włodawskie. Jest to również obszar węzłowy rangi międzynarodowej w systemie ECONET-POLSKA (27M) oraz węzeł ekologiczny w projektowanym Międzynarodowym Rezerwacie Biosfery „Polesie Zachodnie”.